تقدیم به ساحت منزه حضرت زهرا سلام الله علیها

     « طلوع گل یاس »

صبح میلاد و طلوع گل یاس

رفتم از شوق به باغ احساس

دسته ای از گل شعرم به بغل

تا کنم هدیه به بانوی غزل

صف به صف ، دایره شد لشکر گل

 همه با عشق وصال بلبل

مریم و میخک و رز ، نیلوفر

یاسمن ، سوسن و گلهای دگر

هر گلی پاره ای از عطر وجود

هدیه دادند به بانوی سجود

کوله باری پُرِ شعر و پُرِ شور

تا رسیدم به حضور گل نور

عاشقانه سر سجاده ی راز

به دعا بود و به ذکر و به نماز

دست در دست ملائک ، هم دوش

همه از عطر دعایش مدهوش

 می وزید از نفسش عطر دعا

بود جاری همه جا ذکر خدا

تا شراب غزلش مستم کرد

خجل از خالی این دستم کرد

نوری از آینه ی پاک نگاه

هدیه ام داد از آن روی چو ماه

شدم از لطف و صفای گل یاس

شامل عطر دعای گل یاس

سرخوش از این صله ی وصل شدم

عاشق آن غزل اصل شدم

              زهرا طاهرزاده فرد

          « طعم خلیج »

ایران من ، ای سرزمین روشنایی

ای سایه سار با شکوه آشنایی

دامان پاکت مهد گلهای شقایق

آلاله های عاشقت محو حقایق

  ای عرصه ی پهناور گلهای ایمان

ای سرزمین سرفراز ، ای خاک ایران

 از آبی پاک خزر در هر پگاهت

خورشید می نوشد بقا با هر نگاهت

سبز است و زیبا رنگ بالای تن تو

پیراهن گلپوش و شال گردن تو

سقف کویرت شهر الماس ستاره

دل می شود مهمان چشمش با اشاره

 دریای تو دارد خروشی عاشقانه

از سینه ات می جوشد این زیبا ترانه

ای فارس نامت ، ای خلیج مهربانی

بر دامن ایران همیشه جاودانی

نام تو ثبت خاطرات و دفتر جان

می خواند از بام بلند روزگاران

پاس تو دارد لاله با چشمان بیدار

پر کرده از طعم خلیجت جام ایثار

تا عشق تو در سینه و رگهای ساقی ست

بر نقشه ایران خلیج فارس باقی ست

               زهرا طاهرزاده فرد

تقدیم به ساحت رفیع آقا امام رضا (ع)

             « قدمگاه رضا »

آسمان سایه شده قافله ی رضوان را

عشق آیینه شده غربت بی سامان را

از فراسوی خم جاده کسی می آید

که نگین است به فهرست جهان شاهان را

دشتها پر شده از زمزمه ی آهوها

آب پاشی شده با اشک فراق قوها

باد افشانده به راه گذرش شب بوها

تا زمین قدر بداند قدم مهمان را

تشنه ها تا ز لب جام ولا نوشیدند

عاشقانه قدم "شمس ضحی" بوسیدند

با دل و جان به تمنای وفا کوشیدند

شرط "حصنش" صدفِ پاک ولا ایمان را

تا فروغ نفسش تافته بر گلها شد

مثل خورشیدصفای همه بستانها شد

نبض آیات خدا در دل بارانها شد

به زبان آیه در آیه سخن قرآن را

از مدینه که جدا شد دل پر آه رضا

تا خراسان همه جا خاک قدمگاه رضا

عشق بوسید همه فاصله ی راه رضا

و حریم حرم و صحن و در و ایوان را

با تبریک ميلاد حضرت رسول اكرم (ص) 

    و ولادت امام جعفر صادق (ع)   

          " نور توحید "

فلک بی تاب عشقی آتشین است

منـور آسمـانها و زمين است

چراغ روشن ماه شب افروز

به حیرت از دو نور مه جبین است

مبارك بر همه ميلاد صـادق(ع)

كه با ميلاد پيغمبـر قـرين است

و صادق(ع) وارث علم پيمبـر 

از او بنيـاد دانشـگاه دين است

منـزه طينت و خوی محمـد (ص)

فروغ دین و قرآن مبين است

چـراغ آسمـان آفـرينش

و بر دلهای ما نور یقین است

كلامش پرتـو  لطف  الهـي

زلال ترجمان یا و سین است

فلك خم گشته در اكرام و تعظيم

که او تـاج رسالـت را نگين است

جهان  خرم از این فرخنده ميلاد

شميم  گلشـن و خلد برين است

بيفـكن پنجـه در حبـل الهـي 

كه بي‌شك مصطفي حبل المتين است

نوشـته بر رواق عـرش با نـور 

ميـان انبيـاء والاتريـن است

مكن‌حيرت « سنا» از نور توحید

تمام آسمان محو زمين است

    تقدیم به ساحت رفیع امام عصر (عج)

         « چشمهای دلتنگ »

آسمان عصر جمعه دلتنگ است 

جاده خالی و عشق بی رنگ است

شوق و آواز شادی مرغان

در دلم نغمه ای غم آهنگ است

شعرهای فراق و عشق و وصال

بر بلور غم دلم سنگ است

غیرِ نام مبارکش اصوات

زخمه ی نامناسب چنگ است

وای ، هر جمعه ساعت عمرم

در گذر با نوای آونگ است

گوش دل در حریم عشقِ ظهور

به هوای نوازش زنگ است

پیشواز امامت خورشید 

در سحر نغمه ی شباهنگ است

عشق این جمعه هم نیامده ، باز 

منتظر چشمهای دلتنگ است

تقدیم به ساحت رفیع امام علی (ع) 

        « دوام نور »

وقتی امین وحی خدا از مقام نور    

نازل به باغ آینه شد با کلام نور

آمد پیام ، از طرف حق که ای رسول  

آیینه کن حقیقت ما با تمام نور

لبریز عشق جام رسالت شد از کمال   

اینک رسان به دست ولا دست جام نور

خالی نشد ز حجت حق عرصۀ زمین     

شـأن ولی ست بعد محمد (ص) سلام نور

آیینه دار عصمت و پروردۀ رسول      

دست وصی و همت او اهتمام نور

غیر از علی و عترت احمد روا مباد   

 تأویل آیه های بلند پیام نور

شایسته نیست پرچم حق را مگر علی    

با دست خیبری برسا ند به بام نور

سعی تمام ظلمت و کفر و نفاق و کین    

در هم شکست از گذر انسجام نور

نوری که آفریده خدا بدو کائنات          

منظومۀ بلند ولایت دوام نور

لبهای ما همیشه مزین به یا علی ست      

یابن الحسن ، و نام شما بعد نام نور

عجل علی ظهور که چشمان انتظار   

بارانی است از رَشَحات مدام نور                    

تقدیم به بانوی کاروان زیباییها حضرت زینب (س)

            « آیینه دار عشق »

تو نور کهکشا نی ، ای دخت ماه و خورشید

خورشید را لسانی ، ای دخت ماه و خورشید

آیینه دار عشقی   ،    در کربلای دلها

تو میر کاروانی  ،  ای دخت ماه و خورشید

هم  دختر ولایت  ،  هم  خواهر امامت

الگوی بانوانی   ،  ای دخت ماه و خورشید

در مجلس لَعینان  ، با آیه های قرآن

شمشیر خون چکانی ، ای دخت ماه و خورشید

از ماتم برادر ، و آن غنچه های پر پر

دائم چکامه خوانی ، ای دخت ماه و خورشید

بر کاخ غرق ظلمت ، با خطبه های سبزت

طوفان بی امانی ، ای دخت ماه و خورشید

بر خاندان عقیله ، بر شیعیان شفیعه

والاتر از بیانی ، ای دخت ماه و خورشید

ای کوکب ولایت ، آیینه دار عصمت

تو نور کهکشانی ، ای دخت ماه وخورشید

ترا نه مادر برای فرزندی که  نامش رضا ست

    « میلاد رضا »

دفتر خاطره وا شد ، گل من

صبح میلاد رضا شد ، گل من

عید میلاد مبارک بادت

دل عاشق به نوا شد ، گل من

مرغ دل در حرم پاک رضا

آرزومند شفا شد ، گل من

همه از شوق زیارت مسرور

حرمش غرق دعا شد گل من

زائر  درگه  سلطانی  ا و

ایمن از شر و بلا ، شد گل من

شاد و سر مست دل و جان جهان

زین همه لطف صفا شد ، گل من

آری امروز دل و چشم همه

روشن از نور خدا شد ، گل من

به جهان فخر نما ، زین عزت

که تو را نا م رضا شد ،گل من

تقديم به آستان مقدس حضرت سلطانعلي علي ابن امام محمد باقر(ع)  فرزند امام پنجم در مشهد اردهال کاشان

         « جلوه جنت   »

خوش خبر آورد تا ، باد صبا در اردهال

از غبار مقدم آن آشنا در اردهال

نور چشمان امامت ، پرتو علم نبي

مردم اين خطه را شد رهنما در اردهال

شيعيان پروانه شمع وجود او شدند

انجمن كردند ياران ولا در اردهال

دشمنان دين يزدان باز هم پيمان شدند

باز شد تكرار نام كربلا در اردهال

منظر پيكار او در عرصه در بند كوه

مثل سعي مروه و سعي صفا در اردهال

كشته راه خدا گشتند از دستان كين

در ركابش رهروان با وفا در اردهال

از گلستان نبي، سلطان دين، سلطانعلي

شد شهيد راه حق آن مقتدا در اردهال

قتلگاه چشمه خورشيد در دامان كوه

نور چشم و مأمن حاجات ما در اردهال

تربت فرزند پاك پنجمين خورشيد دين

در نظرها مثل گوهر ، پربها در اردهال

پرتو زيباي صحن و گنبد و نوراني اش

مي نمايد جلوه ي جنت به ما در اردهال

تا ابد پاينده است از مردم كاشان و فين

ياد آن ايثار و رزم پر بلا در اردهال

نيك فرمودند آقايم علي موسي الرضا(ع)

 *موضعي نيك است اين صحن و سرا در اردهال

حرمتش داريد و دست التجا بر درگهش

چون كه باشد لطف حق بي انتها در اردهال

شعرما را چون بضاعت نيست در شأنش ، كنون

همرهش باشد مرا دست دعا در اردهال

زائر سلطانعلي باشد« سنا» از لطف حق

بر آستان حضرتش گويد ثنا در اردهال

*حضرت امام رضا (ع) فرمودند : نعم الموضع الاردهال فالزمه و تمسك

به

 چه خوب جايي است اردهال پس به آن التزام و تمسك پيدا كن.